Losowy artykuł
![](grafika/IMGP0676.jpg)
Wydało mi się, że posłyszałam westchnienie babki Ludgardy. Oddalił się o parę kroków – poprawił lampę – i wyszedł. Za to coraz wyraźniej wpadała mu w ucho rozmowa panny Izabeli ze Starskim, prowadzona po angielsku. Nie spałaż ona,czy wstała tak rano? Ujmij go wdzięcznie, a spojrzy wesoło I okaże pogodne Olimpowi czoło«. Pani Niemeńska raz już drugi popas! A rondel! jak gdybyśmy zamykali całe nasze mienie w kasie gminnej miasta Gródka[215]. Zbliża się zima, pensjonariusze nasi nie chodzą do pracy i to co dotychczas uzyskali mogą stracić, bo znowu zostaną bez dachu nad głową. Tuśka ukradkiem przegląda się w lustrze, chwyta puszek i po mokrej jeszcze twarzy przeciąga trochę pudru. Co to za piękny chłopczyk, panie Kaźmierzu, a jak się uczy! Ale jakież to jest wychowanie! Równie jak dwieście lub trzysta wyrazów stanowi cały język mieszkańców Nowej Gwinei i zaspakaja wszystkie ich potrzeby; tak owe formułki wystarczały pani Maszkowej do stosunków towarzyskich, do myślenia i życia. Tymczasem – dodał rzucając mu mały pieniądz srebrny – idź i napij się wódki! – Kto mu pieniędzy da – mówiła Mina – pojedzie razem z księciem, odbierze swoje i dostanie nagrodę, nagrodę dobrą! " Ja wprawdzie do klasztoru nie pójdę; potomstwo moje, moi przyszli "grzesznicy" będą podobni do mnie, to jest nerwowi, przeczuleni, do niczego niezdolni, słowem - geniusze bez teki - ale pal ich licho! Nareszcie pojąłem wszystko! Ziemię litewską i żmudzką chciano pozostawić Krzyżakom, a cały naród z wszelką ludnością sielską, z trzodami i stadami miał szukać innych, bezludnych stron, bezpiecznych nieprzebytymi lasami i bagnami, gdzie by zwyczajem dawnych wędrówek narodowych założył nową ojczyznę. Rzekł do niego parę tysięcy i nie odbierała mu ręki. Przy tym dużo pisuje o jego reputację. ” – “Jest, lecz o tej porze Bardzoście wasze poselstwo spóźnili; Dziś nie możecie stawić się we dworze, Chyba na jutro”. Oktunia szepnęła: - Mój Stasik maleńki. Zbudził się dopiero wieczorem, a raczej zbudziła go niewolnica wzywając go, by wstawał, albowiem ktoś szuka go i chce się z nim widzieć w pilnej sprawie.